Συνέντευξη του Υφυπουργού Υποδομών, Μεταφορών και
Δικτύων κ. Νίκου Σηφουνάκη στο ραδιοφωνικό σταθμό «FLASH»
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Σηφουνάκη καλή σας μέρα από τον FLASH.
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Καλή σας μέρα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γεια σας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να δούμε σε αυτές τις γραμμές εσείς πώς κινείστε; Δηλαδή τι
σκοπεύετε να κάνετε για να μειώσετε τα τροχαία;
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Καταρχήν θέλω να σημειώσω ορισμένα πράγματα σε αυτά που είπατε
για τη Γαλλία. Πράγματι την Παρασκευή στις 30 του Οκτώβρη η εφημερίδα «Le
Monde» είχε ένα πολύ μεγάλο αφιέρωμα όπου ανέλυε πώς κατόρθωσε η Γαλλία μέσα σε έξι χρόνια ουσιαστικά από το 2002 μέχρι το 2008 να μειώσει κατά 50% τα
θανατηφόρα ατυχήματα. Δηλαδή από 8.000 περίπου να φτάσουν στα 4.200. Και είχε
μια σειρά από μέτρα, τα οποία έλαβε η πολιτεία η γαλλική και επειδή άκουσα πριν
να μιλάτε για την αυστηροποίηση των ποινών όσον αφορά τη μη εφαρμογή του κώδικα
οδικής κυκλοφορίας, πρέπει να σας πω ότι πάντοτε στην Ελλάδα προσεγγίζαμε το
θέμα επιφανειακά μεν ως προς την ουσία και που η ουσία είναι το προλαμβάνειν
και βεβαίως πολύ αυστηρά ως προς την εφαρμογή κωδίκων με ποινές κ.ο.κ.
Έχω την αίσθηση ότι μπορεί να χρειάζονται και τα δύο αλλά εκείνο που έχει
πρωτεύοντα ρόλο και σημασία είναι καταρχήν να ξεκινήσουμε μέσα από τα ίδια τα
σχολεία υιοθετώντας αν θέλετε την αντίληψη που υπάρχει στη Γαλλία ως προς την
εκπαίδευση των νέων παιδιών για την οδική συμπεριφορά. Κάτι που δεν είναι στις
προτεραιότητες της παρούσας κυβέρνησης αλλά είναι δέσμευσή της και αυτά που χτες
κατατέθηκαν στο Συνέδριο πιστεύω σύντομα να γίνουν μια πραγματικότητα.
Βεβαίως αυτό θέλει μια προεργασία, θέλει και νομική κάλυψη και το πρώτο πράγμα
που θα κάνουμε θα υπάρξει επανασύσταση της Επιτροπής της κυβερνητικής για την
οδική ασφάλεια με τη συμμετοχή βεβαίως του Υπουργείου Παιδείας ούτως ώστε να
ξεκινήσει σιγά – σιγά να εντάσσεται στα σχολικά βιβλία το μάθημα της οδικής
συμπεριφοράς. Ποια πρέπει να είναι η οδική συμπεριφορά. Να κατανοήσει ο νέος
από πολύ μικρός ότι το να κατέχεις και να ξέρεις τους κινδύνους που έχει το
οδήγημα, πώς πρέπει να συμπεριφέρεται…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό νομίζω είναι σωστό αλλά είναι ένα είδος μακροπρόθεσμης
επένδυσης. Συμφωνώ μαζί σας αλλά πιο άμεσα μέτρα μπορεί να υπάρξουν;
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Τα πιο άμεσα μέτρα είναι αυτά που κατά καιρούς λέμε ή χρόνια αν
θέλετε λέμε, τα οποία ως ένα βαθμό, εγώ θα πω διαχρονικά η ελληνική πολιτεία
προσπαθεί να τα εφαρμόσει και που έχουν να κάνουν παραδείγματος χάρη με τη
βελτίωση του οδικού δικτύου, που έχουν να κάνουν με τον έλεγχο των οχημάτων,
που έχουν να κάνουν με την κινητοποίηση του κάθε πολίτη προκειμένου όταν οδηγεί
να βρίσκεται σε μια κατάσταση που να μην του επιτρέπει να κάνει πράγματα που
δεν είναι σωστά όπως π.χ. να είναι σε κατάσταση ευθυμίας από διάφορα παράγοντα
συστατικά, τα οποία έχει καταναλώσει.
Αυτά είναι πράγματα τα οποία γίνονται και θα εξακολουθήσουν να γίνονται ή στη
συμπεριφορά τους στους οδικούς άξονες ή ακόμη και μέσα στην πόλη να βάζει τη
ζώνη ασφαλείας κ.ο.κ. Πιστεύω ότι εκείνο που προέχει είναι να καταλάβουμε τον
κίνδυνο του θανάτου, τον οποίο δεν τον καταλαβαίνουμε, τον καταλαβαίνουμε
μονάχα όταν βρεθούμε μπροστά. Δεν ξέρω πόσοι από εμάς, εμένα δυστυχώς μου έχει
τύχει μπροστά μου να γίνεται δυστύχημα και να βλέπω τον οδηγό να αποχαιρετά
αυτό τον κόσμο.
Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να κατανοήσουμε ότι η ζωή είναι ένα σημαντικό
πράγμα, το οποίο όμως μπορεί να το χάσεις από τη μια στιγμή στην άλλη.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή η Ελλάδα είναι αρκετά έξω από τις ευρωπαϊκές
προδιαγραφές, δεν έχει πιάσει τους στόχους της, αντιθέτως απομακρύνεται από
τους στόχους.
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, έγινε μια προσπάθεια πάρα πολύ μεγάλη τις αρχές της
10ετίας του 2000 και τα αποτελέσματα ήταν πολύ σημαντικά. Υπήρξε το πρόγραμμα
«Καθ’ Οδόν» όπου από 2.200 νεκρούς που υπήρχαν το 2000…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πέσαμε στους 1.500.
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: 1600 τόσους. Είναι σημαντικό. Από εκεί και πέρα ξανάρχισε μια
κοιλιά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μια κοιλιά και τώρα πλέον είναι ανοδική πορεία.
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Υπάρχει ένας εφησυχασμός.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι. Κάποιες άμεσες ενέργειες είναι στα σχέδιά σας;
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Ακριβώς, αυτό θέλω να σας πω. Χτες στην τοποθέτησή μου στο
Συνέδριο είπα δύο απλά πράγματα. Καταρχήν άμεσα θα ξαναϋπάρξει η επανασύσταση
της κυβερνητικής επιτροπής όπως θα συμμετέχει και ο αρμόδιος τέλος πάντων
Υπουργός ή Υφυπουργός Παιδείας από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, από το
Υπουργείο Υγείας…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Σηφουνάκη για να το διευκρινίσουμε. Εννοείτε τη
Διυπουργική Επιτροπή ή την Επιτροπή την Εθνική Επιτροπή;
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Τη Διυπουργική Επιτροπή.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα επανασύσταση της Διυπουργικής λοιπόν.
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Ακριβώς. Και στη συνέχεια βεβαίως να υπάρξει ένα νέο πρόγραμμα
να μπουν νέοι στόχοι βασισμένοι σε αλλαγές που πρέπει να γίνουν πολύ πιθανόν
και στο νομικό σκέλος όπως τουλάχιστον έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα αλλά από
την άλλη πλευρά να υπάρξει και εκείνη η συνεργασία της εποπτείας της σωστής, να
μπουν προδιαγραφές π.χ. σε έργα, να υπάρξει μια καλή συνεργασία της πλευράς
εκείνης αν θέλετε του κράτους που μέχρι σήμερα έχει δει το θέμα λίγο, δεν έχει
δώσει την αξία την οποία έχει και ποια είναι αυτή; Είναι να μπορέσουμε, να
υπάρξει ένας συνδυασμός των διαφόρων υπηρεσιών π.χ. στο θέμα των πινακίδων.
Ξέρετε ότι ένα σημαντικό ποσοστό των ατυχημάτων και των θανατηφόρων ατυχημάτων
προέρχεται από την κακή τοποθέτηση ή την αυθαίρετη τοποθέτηση πινακίδων στους
μεγάλους δρόμους τους οδικούς αλλά ακόμα και μέσα στα αστικά κέντρα και μέσα
στις πόλεις.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Βεβαίως.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εκεί όμως πρέπει να πάρετε άμεσες πρωτοβουλίες.
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Εκεί θα πάρουμε άμεσες και υπάρχει ένα χαώδες καθεστώς όπου την
αρμοδιότητα την έχει η τοπική αυτοδιοίκηση, οι δήμοι την έχουν να δώσουν την
τελική έγκριση. Βεβαίως περνάει και από άλλα στάδια. Εκεί πρέπει να υπάρξει μια
κωδικοποίηση αυτής της νομοθεσίας και από την άλλη πλευρά να υπάρξουν
προδιαγραφές.
Είναι τραγικό αυτό που παρατηρούμε στους εθνικούς δρόμους…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό θα τα μπλέξει κ. Σηφουνάκη.
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Πινακίδες τραγικές, τεράστιες σε άθλια κατάσταση ακόμα και εγκαταλελειμμένες.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να σας πω κάτι; Οι περισσότερες καταγγελίες έχουν να κάνουν με
το ότι δεν υπάρχει κάποιος να ρίξει τις πινακίδες. Δηλαδή, αν κάνετε πάλι
κωδικοποίηση του νόμου που λέτε, θα χάσετε και άλλο χρόνο και θα χάσετε και το
πολιτικό πλεονέκτημα. Το θέμα με τις πινακίδες πρέπει να το λύσετε άμεσα.
Δηλαδή το θέμα είναι αν έχετε την πολιτική ισχύ να προχωρήσετε στο να ρίξετε
τις 50 πινακίδες που δημιουργούν πρόβλημα στην Κατεχάκη. Το έχετε; Αυτό είναι
το θέμα.
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Αυτό ήθελα να σας πω. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα δαιδαλώδες
καθεστώς συναρμοδιοτήτων που αυτό κάποια στιγμή πρέπει να ξεκαθαρίσει. Το θέμα
της καθαίρεσης των αυθαίρετων πινακίδων είναι περίπου σαν τις αυθαίρετες
κατοικίες όπου η αρμοδιότητα ανήκει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στη Νομαρχιακή
Αυτοδιοίκηση όπου η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση τα τελευταία χρόνια ενώ έχει ένα
κωδικό, δεν προβαίνει ποτέ σε αυτό και αντιλαμβάνεστε τους λόγους, αυτό το
καθεστώς πρέπει να αλλάξει κατά την άποψή μου.
Όσο και αν αυτό από ένα σημείο και μετά η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα αισθάνεται ότι
χάνει αρμοδιότητες. Δεν είναι πλέον θέμα αρμοδιότητας. Είναι ένα καθεστώς το
οποίο δεν λειτούργησε για πολλούς και διάφορους λόγους δεν είναι του παρόντος
να τους πούμε ούτε να ρίξουμε ευθύνες, από τη στιγμή κατά την οποία έχει
εφαρμοστεί, έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι αποτελεσματικό, αυτό πρέπει να
αλλάξει.
Θα μου πείτε να το ξαναπάρει η Κεντρική Διοίκηση; Ας φτιάξουμε μια ανεξάρτητη
αρχή να βρούμε έναν τρόπο ούτως ώστε να μην παρεμβαίνει κανείς και ακόμα και
αυτό που σας είπα πριν, προχτές πήγαινα στο Βόλο και υπήρχαν τεράστιες
πινακίδες 10 μέτρα επί 5 μέτρα ύψος μέσα στη σκουριά στην κακομοιριά
κατεστραμμένες από το χρόνο, δεν είχε αξία αυτή η διαφήμιση, πολύ πιθανόν και η
εταιρεία η οποία διαφημιζόταν να μην υπάρχει και δεν υπάρχει κάποιος να την
κατεδαφίσει, να την αποσύρει.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα. Δεν μου λέτε, για τους πεζούς σκέπτεστε κάποιες
πρωτοβουλίες γιατί μιλάμε για τους οδηγούς, τους μοτοσικλετιστές, τα δικαιώματα
των πεζών σε αυτή την περίεργη χώρα;
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Αν θα πάρετε το κείμενο της χτεσινής μου παρέμβασης θα δείτε ότι
είπα το εξής και αυτό αν θέλετε είναι και αποτέλεσμα όχι πολιτικής, είναι
αποτέλεσμα και του δικού μου επαγγέλματος. Όπως ξέρετε είμαι αρχιτέκτονας και
πιστεύω, είναι πεποίθησή μου ότι οι πόλεις είναι για τους πεζούς. Που πάει να
πει αφού είναι για τους πεζούς αλλά σήμερα υπάρχουν και τα οχήματα, η μόνη λύση
είναι να υπάρξουν μονοδρομήσεις στο δρόμο, να είναι μονής κατεύθυνσης, να μην
είναι διπλής κατεύθυνσης. Αυτό θα μας οδηγήσει στον διπλασιασμό της έκτασης των
πεζοδρομίων και οι πόλεις, πρέπει να το κατανοήσουμε είναι για τους πεζούς, δεν
είναι για τα οχήματα.
Δεν μας τιμά ως χώρα και είναι τραγικό αυτό, τις εντυπώσεις που δίνουμε προς τα
έξω όταν έρχεται ένας τουρίστας στην Ελλάδα όπου την προτεραιότητα ο οδηγός
αισθάνεται ότι είναι δική του απαξιώνει τον πεζό, κάτι που δεν συμβαίνει σε
καμιά χώρα του κόσμου.
Ο πολίτης στη Γερμανία ή στη Γαλλία ή στο Βέλγιο ή οπουδήποτε βλέπει από τα 100
μέτρα έναν πολίτη, ο οποίος προτίθεται ή έχει την αίσθηση ότι θέλει να περάσει
απέναντι και σταματάει. Εδώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Εδώ είναι όμως ένα θέμα που είναι θέμα παιδείας. Δηλαδή αυτό που σας είπα και
από την αρχή. Η εκπαίδευση στη συμπεριφορά των οδηγών έχει να κάνει, είναι το
άλφα και το ωμέγα πιστεύω. Όσο και αν μας φαίνεται ότι είναι μακροπρόθεσμος και
εμείς πρέπει να πάμε σε πιο γρήγορα μέτρα για να έχουμε ένα αποτέλεσμα, να πάμε
και σε αυτά αλλά να μην παραμελήσουμε την ουσία, να μην παραμελήσουμε αυτό το
οποίο πρέπει να κάνουμε.
Και από την άλλη πλευρά βεβαίως πρέπει να υπάρξει και μια επικοινωνιακή
πολιτική. Έχουν υπάρξει καμπάνιες πάρα πολύ καλές και τα τελευταία 5 χρόνια και
παλαιότερα, ίσως να υπάρξουν και στο μέλλον αλλά δεν ξέρω γιατί, υπάρχει μια
περίεργη αφαίρεση του ίδιου του κόσμου. Υπάρχουν σκληρές διαφημιστικές
καμπάνιες που δείχνουν την τραγικότητα μιας μετωπικής σύγκρουσης, που πολλές
φορές γίνεται είτε από αμέλεια του οδηγού του ενός ή του άλλου ή ακόμα και του
πεζού, ο οποίος περνάει από μια διάβαση όπου δεν επιτρέπεται να περάσει.
Να υπάρξουν και αυτά αλλά ουσιαστικά πρέπει να αρχίσουμε από το σχολείο. Πρέπει
στο σχολείο να καταλάβει το παιδί την αξία της ζωής και να καταλάβει πόσο
εύκολο είναι αυτή τη ζωή να τη χάσει.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και μετά θα πάει ο μπαμπάς του να το πάρει από το σχολείο και θα
αρχίσει τις σφήνες στο δρόμο κ. Σηφουνάκη, είναι απλά τα πράγματα.
Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Ν. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Να είστε καλά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστούμε, καλή σας μέρα.
Ε.Π.Ι.Β.Α.ΤΗ.Σ.
http://epivatis.gr/e/article.php?story=200911100917446